ابن سينا ، 279 ؛ ميمون ، 156 . ( 2 ) . شجرة البطم ، نك . شمارهء 156 . ( 3 ) . خنجك ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 7 . ( 4 ) . كنبشك . ( 5 ) . كلنكور ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 12 . ( 6 ) . دهن القرطم ، نك . شمارهء 825 . 290 . حب النيل 1 به سريانى نيلن 2 و در يك نسخه نيل فلفل 3 است . آن را « قرطم هندى » 4 مىنامند . اين دانه‌هاى سياه است ؛ بهترين آنها سنگين و صاف‌اند . گياه آنها شبيه لبلاب است ، دور درختى مىپيچد و دراز مىشود . گل‌هايش خاكسترى تيره‌اند به شكل گل‌هاى لبلاب و همين‌كه خورشيد طلوع مىكند ، خشك مىشوند . مردم بغداد آن را دمعة العاشق 5 مىنامند . رازى : جانشين آن براى خارج كردن بلغم و سودا ، نصف وزن [ حب النيل ] از گوشت حنظل است . ( 1 ) . Ipomoea hederacea Jacq . ؛ سراپيون ، 199 ؛ ابو منصور ، 141 ؛ ابن سينا ، 272 ؛ ميمون ، 159 ؛ عيسى ، 19 99 . ( 2 ) . سرنيلن ( ؟ ) ، اين عنوان تقريبا به‌طور كامل بار ديگر در شمارهء 1066 تكرار مىشود ؛ در آنجا : بالسريانية ليلن ، ظاهرا « سر » در « سرنيلن » مخفف واژهء بالسريانية است . ( 3 ) . نيل فلفل . ( 4 ) . القرطم هندى . ( 5 ) . دمعة العاشق - « اشك عاشق » . 291 . حب الصنوبر 1 اين « جلوز » است . آنها [ ميوه‌هاى ] درشتىاند . در ميوه‌هاى ريزگسى و خورندگى وجود دارد ، آنها را « بادام صنوبر » 2 نيز مىنامند . اطيوس : قضم قريش 3 همان « حب الصنوبر » است . ( 1 ) . ميوه Pinus pinea L . يا Pinus cembra L . ؛ ابن سينا ، 274 ؛ ميمون ، 317 ؛ عيسى ، 17 140 ؛ نيز نك . شماره‌هاى 262 و 648 .